راهکارهای مدیریتی مقابله با شایعه پراکنی در محیط کار

بسمه تعالی

راهکارهای مدیریتی مقابله با شایعه ‌پراکنی در محیط کار

شایعه پراکنی کارکنان بیماری مسری و خطرناکی که نقل برخی سازمان ها و ادارات می باشد. شایعه پراکنی کارکنان علاوه بر اینکه یکی ازعناوین تخلفات اداری می باشد، همواره از آفت هایی بوده که حاصل تلاش یک تیم و یک سازمان را تحت تاثیر قرار می دهد.

جان ماکسوئل شیوع شایعه را در رابطه با هوش مدیران می داند: مدیران باهوش، تنها نیمی از آنچه را که می شنوند باور می کنند، اما مدیران با فراست می دانند که کدام نیمه را قبول کنند!

یکی از دشوارترین مشکلاتی که مدیران با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، مبارزه با شایعه‌سازان در محیط کار است؛ این گونه افراد با رواج دادن شایعه مشکلات عدیده‌ای ایجاد می‌کنند.

در حالی که شایعه ‌پراکنی می‌تواند تاثیر مخربی بر روحیه کارکنان (از میان رفتن اعتماد به همکاران و مدیران)، تعهد شغلی، مسائل مالی و بهره‌ وری آنها بگذارد و باعث آزار و اذیت افراد شود.

فراموش نباید کرد میزان و مقدار توزیع شایعه در هر سازمان یا اداره ای، رابطه مستقیم با اوقاط بطالت کارکنان آن واحد دارد، و در مواردی که گستره این عدم مدیریت، به واحد های دیگر و یا مشتریان و ذینفعال می رسد شاخصی برای در سراشیبی قرار گرفتن عمر مفید سازمان می باشد.

میخواهیم وارد اتاقی شویم که تعدادی از کارکنان دارند با هم صحبت می کنند، خیلی آرام به حرفهای آنان گوش می دهیم…راستی بچه ها، شنیدین خانم منشی بعد از سه سال ازدواج هنوز بچه دار نشده؟
یکی از کارمندان با تعجب می گوید: نه بابا! چرا؟میگن عیب از آقاشونه!و لحظاتی بعد..صدای خنده کارمندان فضای اتاق را لبریز می کند.حالا آرام آرام از اتاق بیرون می آییم تا مزاحم وقت کاری کارمندان شریف که تازه از نمازخانه بیرون آمده اند و چای بعد از نهار را میل می کنند، نشویم اما از شما می پرسیم، “این کار یعنی چه”؟
فکر نکنید! خودمان می گوییم: “شایعه پراکنی کارکنان”

اما از دیدگاه روانشناسی عاملان تولید و توزیع شایعه چه خصوصیت هایی دارند:

حس حقارت: وقتی پیشرفت کاری، مالی یا ظاهر آراسته یکی از همکاران را می بیند و خود را در حد او نمی بیند، در خود احساس حقارت و پستی می کند و آغاز به تولید شایعه و توزیع آن بین همکاران می کند.

جلب توجه: به علت ضعف شخصیتی می خواهد جلب توجه کند و به نوعی دیده شود.

فرافکنی: گاهی اوقات فرد مورد نظر از پنجره نگاه خویش به افراد می نگرد و بر بستر همین احساس شایعه پراکنی می کند.

کینه و عداوت: یکی دیگر از شاخص های افراد بیمار است که دست به تولید شایعه می زند عداوتی است که با دیگران دارند و به منظور تجسم بخشیدن، دست به ضربه زدن می برند و انواع جنگ روانی را به راه می اندازند.

راهکارهای اولیه مبارزه با شایعه پراکنی کارکنان در محیط کار:

توصیه ۱: شناسایی و گفت‌وگو با شایعه‌سازان

نخستین قدم برای جلوگیری از رواج شایعه در محیط کار، شناسایی و گفت‌وگو کردن با شایعه‌سازان است. فرد یا افراد خاطی را به اتاق کارتان دعوت کرده و با آنها درباره اقدامات منفی و روش‌های اصلاح رفتارهای‌شان گفت‌وگو کنید.

توصیه ۲: برگزاری جلسه با مدیران و کارمندان

پس از شناسایی و گفت‌وگو کردن با شایعه‌سازان، جلسه‌ای با حضور کارکنان برگزار کنید. در این گردهمایی درباره تفاوت‌های شایعه مثبت و منفی گفت‌وگو کرده و کارکنان را به تغییر فرهنگ محیط کار با هدف از میان بردن شایعه‌پراکنی منفی تشویق کنید.

توصیه ۳: رواج دادن شایعه‌های مثبت

رواج دادن شایعات مثبت در محیط کار تاثیر مثبتی بر نحوه عملکرد کارکنان می‌گذارد. بهترین روش برای رواج دادن شایعه‌پراکنی مثبت، تعریف کردن داستان‌ها و خاطرات تاثیرگذار است. به عنوان مثال، کارکنان شرکت تجهیزات پزشکی می‌توانند با انتشار داستان‌هایی درباره نجات جان بیماران و مصدومان با استفاده از دستگاه‌هایی که در اختیار بیمارستان‌ها و دیگر مراکز درمانی قرار داده‌اند، حس غرور و رضایت را میان همکاران ایجاد کنند.

توصیه ۴: ارائه الگوی رفتاری مناسب

برای تغییر رفتار کارکنان و فرهنگ محیط کار باید الگوی رفتاری مناسب ارائه داد. هنگام استراحت و گفت‌وگو با کارکنان، خاطرات خوب خود را تعریف و از تلاش‌های همکاران تشکر کنید تا شایعه‌پراکنی مثبت را رواج دهید. رفتار کارکنان و فرهنگ محیط کار به سادگی تغییر نخواهد کرد. ارائه الگوی رفتاری مناسب، رسیدن به این اهداف را ساده‌تر خواهد کرد.

توصیه ۵: توقف برخورد قهرآمیز و آغاز آموزش

برخورد قهرآمیز با شایعه ‌پراکنی ـ ارسال ایمیل به کارکنان با محتوای «شایعه‌پراکنی تحمل نخواهد شد»، توبیخ، انفصال موقت و.. بی‌حاصل است و شکست خواهد خورد. در عوض با دعوت از متخصصان مشاور و روان‌شناسان و آموزش کارکنان می‌توان از بروز این پدیده زشت جلوگیری کرد./

خدایا چنان کن سرانجام کار که تو خشنود باشی و ما رستگار